Expressstressið
Enginn kemst hjá því að sjá Ingó veðurguð þenja raddböndin á sjónvarpsskjánum og ríma Bologna og Sonja eins og ekkert hafi í skorist. Svo kemur Hemmi Gunn, ofvirkur af kæti og rímar saman ekkert stress og Æsland Express. Allt er þetta gott og blessað ef satt væri. Ég hef aðra sögu að segja.
Fyrir rúmu ári stóð hugur okkar hér á bæ til Spánarferðar til að læra mál innfæddra. Ætlunin var að fljúga með IE til Alicante, enda ferðir daglega samkvæmt útgefinni áætlun á netinu. Við pöntuðum. Um mánuði fyrir brottför er okkur tilkynnt með tölvupósti að ferðirnar hafi verið felldar niður og í stað daglegra ferða séu nú í boði 2 ferðir í viku. Þetta raskaði auðvitað öllu. Afpanta þurfti hótel og finna nýja leið til Spánar. Ég hringdi þá í IE og þusaði svolítið.
Á liðnu hausti lá leiðin til Barcelona með góðum hópi. Við ætluðum að fljúga til Gatwick með IE og þaðan með EasyJet til Barcelona. Skömmu fyrir brottför ákvað IE að fella niður síðdegisflugið heim frá Gatwick. Þetta uppátæki kostaði okkur aukanótt í London. Aftur var hringt og þusað.
Hvað má læra af þessu? Ekki panta of snemma hjá IE. Hafa forfallatryggingu á hreinu. Ekki treysta útgefnum ferðaáætlunum. Þær standast ekki. Ég veit ekki hvernig Icelandair stendur sig að þessu leyti en til að vera laus við stress, fer ég ekki með IE ef leið mín skyldi liggja út fyrir landsteinana. Það þarf meira en hemmagunn og selfossrímað ljóð til að breyta áliti mínu á fyrirtækinu.
Birt: 4. febrúar, 2010 í Daglegt líf.
Athugasemdir: 2
