Main menu:

Flokkar


Nýjar athugasemdir:

Eldra

janúar 2009
S Þ Mi Fi L
« des.    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Hmm!

gisli(hjá)internet.is
  • Innskráning
  • RSS
  • Athugasemdir með RSS
  • Site search

    Árshátíðarnefnd Samfylkingarinnar auglýsir:

    Harmonikuleikari óskast.
    Skárra en ekkert ef hann kann á melódiku.
    Nefndin.

    Aflátsbréf á tilboðsverði

    Óvini á hann svarna
    enn mun gagnrýni harðna
    því alþýðan sér
    hve ódýrt það er
    aflátsbréfið hans Bjarna.

    Glókollur og margföldunartaflan

    Í lestrarbókinni minni í barnaskóla var sagan af honum Glókolli sem bjargaði sér úr hverri þrautinni á fætur annarri með því að fara með margföldunartöfluna. Hátindur sögunnar var níusinnumtaflan og sennilega fékk hann kóngsríkið að launum fyrir kunnáttuna. Mig minnir að risi hafi komið við sögu en það skiptir ekki öllu.
    Í sjónvarpinu í kvöld var Bjarni Glókollur mættur til andsvara, löngu fullorðinn, búinn að tapa kóngsríkinu í hendur annarra en hafði þó drjúgan skilding upp úr krafsinu því hann kunni að margfalda fé. Honum tókst að halda skömmustusvipnum allan tímann en hvort hann uppskeri samúð er önnur saga.
    Ég sá Bjarna eftir gamlárshlaupið í fyrra. Hann var hrókur alls fagnaðar og fannst lífið dægilegt.
    Í ár var hann líka mættur. Nú sá ég hann sötra vatn á bak við súlu. Hann var einn. Nú nægir víst ekki að kunna margföldunartöfluna.

    Spurning dagsins

    Enn í landi óttans bý
    aukast skuldir barna
    finnur einhver fróun í
    að fyrirgefa Bjarna?

    Hrollur á Austurvelli

    Sumir vilja fela fés
    af fundi burtu labba
    meðan telpa lítil les
    langhund eftir pabba

    úðinn fellur yfir bæ
    ekkert hylur kollinn
    ylnum varla í mig næ
    eftir bjánahrollinn.

    Ólafsríma Klemenssonar

    Gamlársdagur í lífi hagfræðings hjá Seðlabankanum:

    Ólafur vaknar undur hress
    Ólafur kannar spána.
    Á hádegi Ólafur innir: Bless
    Ólafur skundar á krána.

    Ólafur drekkur eitt og tvö
    Ólafur skálar við Gumma
    Ólafur reiknar upp í sjö
    Ólafur fer að humma.

    Ólafur talar um evrunnar mátt
    Ólafur kann að spara
    Ólafur syngur alltof hátt
    Ólafur þarf nú að fara.

    Ólafur gengur á Austurvöll
    Ólafur fer að þefa
    Ólafur heyrir óp og köll
    Ólafur skekur hnefa.

    Ólafur fyllist ótta þá
    Ólaf plagar nú klígja
    Ólafur fólki ýtir frá
    Ólafur reynir að flýja.

    Ólafur kemur auga á Hörð
    Ólafur styggist homma
    Ólafur stendur um Ísland vörð
    Ólafur gargar á komma.

    Ólafur dáir sinn yfirmann
    Ólafur veit hver ræður
    Ólafur tilbiður alltaf hann
    og Ólafs skoðanabræður.

    Hver er sá þórðarglaði?

    Ummæli Sigmundar Ernis um þáttastjórnanda hjá RÚV sem hafi staðið álengdar á Austurvelli og hlakkað í honum þegar Kryddsíldarátökin áttu sér stað, hafa vakið athygli, því á RÚV er víst aðeins einn slíkur, þ.e. Egill Helgason. Sigmundur kveðst nú ekki hafa átt við hann, heldur annan, sem hann vill ekki nefna. Þótt margir þykist heyra ákaft klór í bakkann er sjálfsagt að reyna að taka mark á svarinu, þótt þetta smáatriði sé í sjálfu sér nauðaómerkilegt.
    Hverjir koma þá til greina?
    Ragnhildur Steinunn Jónsdóttir, þekkt fyrir illkvittni og þórðargleði.
    Bogi Ágústsson, aðgangsharður spyrjandi við útlendinga sem villast hingað.
    Þorsteinn Joð í Kátu maskínunni, af hinni landsfrægu Joð-ætt.
    Einhver á íþróttadeildinni en þar blómstrar þáttagerð um boltaíþróttir.
    Eva María Jónsdóttir, óvæginn og fólgrimmur spyrjandi á sunnudagskvöldum.

    Stórt er spurt.

    Beðið eftir gasi

    Ég hef séð Eyþór Árnason stjórna á sínu sviði oftar en ég man eftir. Hann var á Borginni þegar reynt var að halda Kryddsíldina. Hans lýsing á atburðunum verðskuldar athygli.

    Nú fara sumar málpípur mikinn vegna hagfræðings úr Seðlabankanum sem hafði fengið sér í aðra tána og sést lyfta hendi í hópi mótmælenda og hrópa frekar gömul slagorð sem þeir töldu ógna sér. Kannski hefðu þeir átt að biðja lögregluna að verja sig fyrir þessum hættulega útsendara DO.
    Þeir mótmælendur sem ganga fram af harðfylgi og ætla sér ekki að hætta fyrr en gasið kemur, geta ekki vælt eins og stungnir grísir þegar þeim verður að ósk sinni.

    Drullusálmur í tilefni detoxferða

    Ósköp er maður orðinn sver
    átið jóla var mikið
    smákökulagerinn lagður er
    á læri og magaspikið
    Konfektmolarnir klíndir á rass
    kjötið á bringu skríður
    Nú er ég orðinn algert hlass
    eftir mér vigtin bíður.

    Leystur er vandi á léttan hátt
    lausnina Jónína hefur
    útrásin hennar hefur mátt
    og heilbrigðið aftur gefur
    Í útferð með henni æstur fer
    allir verða þar mjónur
    þar á að dæla drullu úr mér
    fyrir djöfulli margar krónur.

    Leggst þar á bekkinn, lafir hold,
    loksins er byrjað fjörið
    úrgangur fer á útlenda mold
    einhendir Jónína rörið
    tekur um haugsugu heljargrip
    hæstu stillingu velur
    rekur á kaf með sælusvip
    seðla í huganum telur.

    Mótmælendaleikurinn

    Það læra börnin sem fyrir þeim er haft í fjölmiðlum og umræðu líðandi stundar.

    Meðan matargerð stóð yfir í gærkvöldi fór ungviðið í stórfjölskyldunni mikinn í leik sínum og á tímabili var Gasleikurinn í hámarki. Þá skiptust systkinin á að leika mótmælendur og lögreglu og sá sem lék lögreglumanninn, hélt á úðabrúsa með grænum skrautúða, ætluðum fyrir jólatré, og hrópaði Gas, Gas, eins og lungun leyfðu. Mótmælandinn forðaði sér yfirleitt ískrandi af hlátri og lögreglumaðurinn elti með skelmisglott á vörum. Sá yngsti gegndi hlutverki áhorfanda og sagði fátt um þetta. Kötturinn faldi sig, enda hrekklaus að upplagi.

    Fyrir þeim er þetta leikur. En að kinnbeinsbrjóta lögreglumann með múrsteini og veita starfsfólki Stöðvar 2 áverka í átökum við Hótel Borg er annað mál. Ég er ekki viss um að þessi hópur hafi unnið málstað sínum gagn í gær.

    Áramótavísur

    Hortittavísur á gamlársdag:

    Horfi yfir heimsins veg
    hamingju vil lýsa.
    Þetta er annars álitleg
    áramótavísa.

    Veisluborðið bíður nú
    boldangskerti lýsa.
    Þessi er víst út úr kú
    sem áramótavísa.

    Útúrdrukkinn enn á ný
    allra lengi vöku
    en það er varla efni í
    áramótastöku.

    Leirug framlög eru vel þegin. Þeir taka til sín sem eiga.

    Maður ársins

    … hafði aðgang að ódýru lánsfé og nýtti sér það.
    … situr uppi með óhagstætt myntkörfulán.
    … er atvinnulaus
    … er talinn eiga sök á kreppunni því hann keypti flatskjá
    … mætir ekki á mótmælafundi á Austurvelli því hann á heima úti á landi
    … heldur að evran bjargi landinu
    … treysti sérfræðingum í bönkum og stjórnkerfi.
    … vill kosningar eftir áramót
    … treystir ekki stjórnmálamönnum
    … er fullur bölsýni
    … á bágt
    … bloggar um kreppuna
    … óskar nafnleyndar

    Draumaprinsar Framsóknarflokksins

    Vorið 2003 varð Árni Magnússon félagsmálaráðherra, þá nýr og óreyndur þingmaður Framsóknarflokksins, eftir minnisstæða kosninganótt þar sem Árni og Páll bróðir hans voru inni á þingi til skiptis. Ekki munaði miklu þegar yfir lauk en Árni komst inn. Ráðherraferill Árna einkenndist af flumbrugangi og mistökum og lauk honum með afsögn þar sem Árni bar við veikindum konu sinnar, sem hafði þá verið með niðurgang um nokkurt skeið. Henni batnaði eins og við mátti búast en Árni réði sig hjá Glitni til að stjórna fjárfestingum á sviði orkumála. Ekki fer frekari sögu af árangri hans á þeim vettvangi.

    Sá sem eftir sat með sárt ennið, hefur nú gefið kost á sér til formennsku í flokknum sínum. Eins og sjá má á fésbókarsíðu hans er afrekaskráin mikil og löng og einungis vantar tilraun til valdaráns í félagi framsóknarkvenna í Kópavogi þar sem þeir bræður beittu eiginkonum sínum fyrir sig. Ekki hefði það þótt hetjuskapur á Sturlungaöld.
    Vegna afbrigðilegs áhuga á framasóknarmönnum, hef ég fylgst með formannsslagnum þar af meiri áhuga en aðrir. Ég styð Pál Magnússon af heilum hug. Ég held að flokkurinn verðskuldi hann sem formann.

    Páll er guðfræðingur sem eflaust er ámóta gott veganesti til metorða og dýralæknisnám Árna Mathiesen.
    Páll var aðstoðarmaður tveggja ráðherra. Hann var með Finni Ingólfssyni sem náð hefur mestum frama ungra framsóknarmanna og efnaðist ótrúlega hratt á kostnað ríkisins, sem greiddi götu hans í hvívetna. Páll var líka aðstoðarmaður Valgerðar Sverrisdóttur þegar hún var viðskiptaráðherra. Þessir ráðherrar eru ekki nefndir á afrekaskrá Páls og hef ég staðfest að mikið kapp er lagt á að halda þessum tengslum hans í láginni.
    Páll hefur gegnt trúnaðarstörfum fyrir flokkinn. Það þýðir á framsóknarmáli að hann hefur potað sér þar sem pening er að fá. Þess vegna er hann í stjórn Landsvirkjunar. Þar nýtist guðfræðinámið einkar vel við bænahald fyrir afkomu fyrirtækisins. Þess vegna var hann í útvarpsráði í fjögur ár og vildi auðvitað koma sínum manni að í embætti fréttastjóra sem frægt varð. Góður framsóknarmaður spyr aldrei hvaða hag almenningur geti haft af ákvörðunum og stefnumótun, heldur hvernig hann eða hans vinir geti grætt. Þess vegna velkist enginn í vafa um með hvaða hugarfari Páll mun axla embætti flokksformannsins. Hann er framsóknarmaður í orðsins fyllstu merkingu.

    Að öðru leyti einkennist ferill Páls af varamennsku. Eins og títt er um fólk í slíkri stöðu, vill hann gjarna fá að fara inn á völlinn, helst verða fastamaður í byrjunarliðinu. Æðsti draumurinn er auðvitað fyrirliðastaðan. Sú staða hefði hugsanlega blasað við Páli vorið 2003. En rúmlega hundrað atkvæði sáu til þess að Árni bróðir hreppti hnossið. Mig grunar að hefðu úrslitin orðið á hinn veginn, væri Páll núna formaður flokksins.

    Að sofa hjá eða nauðga

    Svaf hjá fósturdótturinni tvisvar til þrisvar í viku í þrjú ár
    Nauðgaði fósturdótturinni tvisvar til þrisvar í viku í þrjú ár.

    Í gærkvöldi og morgun var efri línan fyrirsögn á Vísi.is og fjallaði um svo óhugnanlegt mál að varla var hægt að lesa fréttina. Eftir hádegi hefur einhver með gripsvit komið auga á hvað orðalagið var rangt og nú er neðri línan orðin að fyrirsögn. En á fjölmiðli sem birtir fréttir um appelsínuhúð og fitukeppi sem vekja óhug og sæta harðri gagnrýni er ekki við því að búast að allir þekki muninn á hjásofi og nauðgun.

    Annar vinsæll orðaleppur er kynferðisleg misnotkun, sérstaklega þegar börn eiga í hlut. Það gefur til kynna að til sé kynferðisleg notkun, sem ætti þá að vera hið besta mál. En hér duga engin skrautyrði eða veigrunarorð. Nauðgun er nauðgun. Punktur.

    Stóra flugeldakaupamálið

    Ég finn til með Jóni Magnússyni fyrir að hafa sagt það sem margir hugsa. Hér mætti tala um fífl og forað en það á ekki við. Frjálslyndingarnir eru ekki alslæmir, en Jón klaufi (þetta viðurnefni á sér skýringu) fær seinheppniverðlaunin í ár. Ef kalt mat er lagt á orð hans, þá er það sparnaður fyrir veski heimilanna að kaupa ekki flugelda. (Hér geta þeir sem vilja farið með ræðuna sem hefst á orðinu björgunarsveitir.)

    Ég viðurkenni fúslega að vera lítt hrifinn af flugeldum. Ég ólst ekki upp við skoteldahefð í Djúpinu og komst aldrei inn í þetta æði hér syðra. Meðan börnin voru lítil keyptum við fjölskyldupakkann og brenndum samviskusamlega úr honum, sáum alltaf stærri bombur í næsta garði og heyrðum meiri hávaða og hugsuðum stundum um hvað þyrfti marga þúsundkalla til að upplifa samfellda mínútu af flugeldasælu.

    Ég upplifði hámark þessa æðis fyrir nokkrum árum þegar nágranni minn við annan mann, skaut upp einni pallbílshleðslu af tertum og kanónum. Hverfið nötraði og engum varð svefnsamt meðan þeir félagar fengu útrás. Þá, eins og áður, var magnið meira en gæðin. Ég heyrði líka þá röksemd að það þyrfti að skapa góða stemmningu fyrir útlendingana sem kæmu hingað að njóta áramótanna.

    Ég hef verið svo blankur að flugeldakaup komu ekki til greina. Ég gerði mitt besta til að fá ekki samviskubit vegna þess, en áramótin urðu ánægjuleg þrátt fyrir það. Fólk á ekki að kaupa neitt vegna skyldurækni og þrýstings frá öðrum.

    Mér skilst að meðaljóninn hafi á tímum gróðæris skotið fyrir rúm 20 þúsund. Nú á hann tvo kosti. Fimm mínútna misjafna flugeldaupplifun eða eitthvað annað fyrir peningana. Hér er lykilorðið: Kalt mat.