Málbeinið

Óhug að alþýðu setti
er hún netsíðum fletti
-leitar að sora og syndum
og sjóðandi heitum myndum
af mögrum mæðrum og sonum
miðaldra sílikonum,
sjoppulegum og sjabbí
með sígarettu á labbi…

Áfalli yfir lýsi:
Ellý er hætt á Vísi.

Í sandkassa saman húka
sína í nytina kúka
fýluna þekkir þjóðin
þarna er mesti sóðinn.
Framsóknarbarnið bullar
bara í klisjunum sullar

Ég horfi með huga þungum:
Það hefð’átt að drekkja honum ungum

Við fyrstu hlustun og lestur hljómar Juugo sannfærandi. Auðvitað vilja flestir verða ríkir, helst fyrirhafnarlaust eins og dæmin sanna.
Þegar öll skrúðyrðin hafa verið dregin frá, stendur eftir að byrjunarpakkinn kostar 299 evrur eða um 50 þúsund krónur. Í honum er þetta:
- Priority Pass™ Card
- Towah™ Prepaid MasterCard
- Towah™ e-Wallet
- Towah™ Prepaid Phone Service
- Virtual Office
- Replicated Web Pages
- Personal Splash Page

Hvergi er að finna upplýsingar um hvað á að selja, annað en þennan pakka. Þrátt fyrir ítrekaðar fullyrðingar um gróða er það morgunljóst að þeir sem byrja, græða mest og þeir sem koma síðastir inn, tapa sínu framlagi. Juugo er tiltölulega nýstofnað fyrirtæki, tæplega hálfs árs, og merkilegt er að sjá hvað margir Íslendingar eru skráðir dreifendur á heimasíðunni. Ekki missir sá sem fyrstur fær að græða. Netleit sýnir að þarna eru þekktir svindlarar á ferðinni.
Ef þetta er ekki Ponzi-svikamylla, þá skal ég snæða hattinn minn.

Fréttir góðar fæ af þeim
fegin saman lúra.
Elín kemur aftur heim
Einhver þarf að skúra.

Í vefmiðlum í dag kemur fram að skólastjóri VÍ hafi vísað nokkrum nemendum úr skóla. Ástæðan var sögð léleg mæting þeirra og fram kom að skólastjóra var þetta afar óljúft en taldi sig hafa fullreynt að halda nemendunum við efnið. Af frásögn DV má halda að þetta hafi verið gert við sérstaka athöfn að öllum nemendum viðstöddum því þar segir:

…sex nemendur voru reknir miskunnarlaust og niðurlægðir fyrir framan aðra nemendur.

Annars staðar kom fram að brottvísun nokkurra hefði verið afturkölluð vegna langvinna sjúkdóma viðkomandi. Hinir reknu, eða aðstandendur þeirra, virðast hafa kært ákvörðunina til ráðherra.
Kannski er það niðurlæging að verða að axla ábyrgð á gerðum sínum og hugsanlega ber að meta skrópasýki sem langvinnan sjúkdóm. Annar möguleiki er að leyfa þeim að ljúka vorprófum. Ef þeir falla, þá geta foreldrarnir kært niðurstöðu prófanna. Í VÍ á allt að vera hægt.

Þráinn Bertelsson ræddi við Bylgjufólk í morgun. Ýmis ummæli hans eru tilfærð hér og einnig er slóð á upptöku af viðtalinu. Margir hafa tjáð sig um þetta viðtal en best er að heyra það frá fyrstu hendi og láta ekki álitshamra villa sér sýn.
Ef allir sem mynda sér skoðun á málum án þess að kynna sér þau, nota sleggjudóma, fordóma, alhæfingar og aulahúmor í rökstuðningi sínum, eru fábjánar, er vel mögulegt að þessi tala sé hærri. Óformlega talningu má gera á umræðusvæðum á Netinu, moggablogginu og fésbókinni. Sjá má fólk sem langar mikið til að mótmæla Þráni en finnur engin rök og lætur sér nægja að segja: Ég er fábjáni.

Einu sinni heyrði ég sögu af bræðrum sem rifust drjúga stund í glasaboði um hjartans mál annars þeirra. Ekki fylgir sögunni hvað það var en til greina kemur ágæti enskra knattspyrnuliða, hundahald í þéttbýli, Æseif eða utanvegaakstur jeppamanna. Þegar annan þraut rök, stóð hann um stund sveittur og rjóður af bræði og orgaði síðan svo allir heyrðu: Eiríkur! Þú ert hommi!!

Þetta þótti viðstöddum góð niðurstaða.

Ég hef lengi safnað Nígeríubréfum og stundum skemmt mér við að svara þeim. Sara Tómasdóttir, búsett á Fílabeinsströndinni, sendi mér þessa beiðni.

“Halló,

Góður dagur, ég sakna Sarah Thomas, from Abidjan Cote d’Ivoire, Ég óska eftir að beiðni um aðstoð þína í áætlunum fjárfestingu mína í grunn þinn, ÉG vilja til að fjárfesta í framleiðslu og fasteignir stjórnun í grunn þinn, þetta er vegna þess að ég arf mikilvægt er frá seint í föður mínum Höfðingi Steve Thmas.
sem var eitur af félagi hans viðskipti í einni af outings þeirra til discuse um viðskipti.

Fyrir dauða föður mínum, gaf hann mér öll nauðsynleg lagaleg skjöl um afhendingu sjóðsins í bankanum, sem hann hefur vistað alger summa ($ 3,5) þrír million fimm hundred thousand Bandaríkin dollari aðeins í einn af banki hér í Fílabeinsströndin, var þetta fé verið afhent fyrir félagslegu öryggi mínu og ber ávöxt erlenda, ábendingar þínar og hugmyndir munu vera mjög litið. Nú leyfi mér að spyrja þessa nokkurra spurninga:
1. Getið þið hjálpað heiðarlega mér af hjarta þínu?
2. Get ég treysti fullkomlega þér?
3. Hvaða hlutfall af heildarfjölda fé verður appreciateable fyrir þig?

Vinsamlegast, íhuga þetta og koma aftur til mín eins fljótt og auðið er. Immedaitely Ég staðfesti vilja þínum, mun ég senda þér myndina mína og einnig gefa þér meiri upplýsingar um mig og bankinn þar seint á föður minn vörslu sjóðsins, þannig að þú getur náð í bankanum og staðfesta tilvist sjóðsins og því sjá er að trúa. Ég er að bíða strax svar þitt.

Bestu kveðjur
ungfrú Sarah Thomas”

Meðan aðrir mæða sig
og móra sér
kisi er að klæða sig
og klóra sér.

Úti í löndum leitar hlés
ljúft er skjólið pálmatrés
um þennan vanda þjóðin les
þarf að hugga Jóhannes?

Meðan ég beið eftir að Krónubúðingurinn afgreiddi fókið á undan mér, las ég forsíður tímarita í rekkanum. Prófarkalesarar fá víst ekki að krukka í þær því á þeim kom fram að hægt er að elska að vera mamma, elska að vera í eldhúsinu, elska að fara í gönguferðir og lesa bækur.
Auðvitað er tilgangslítið að pirra sig á þessari ofnotuðu beinþýðingu en ímyndum okkur að í staðinn fyrir að hafa gaman af, hafa mætur á, þykja skemmtilegt, njóta, þykja vænt um, o.sv.frv. kæmi aðeins þessi eina sögn. Ofnotkun leiðir til útþynningar eins og dæmin sýna:
Ég elska að fara á klósettið.
Ég elska að horfa á sjónvarpið.
Ég elska að vera afi.
Ég elska að strjúka kettinum öfugt…

Best að saga af sér fótinn.

Stöð 2 sýnir bandarísku Stjörnuleitina og nú er komið að beinum útsendingum í Kanans landi og kosningum áhorfenda. Símtöl eru ókeypis með fastlínusímum en ég er ekki viss hvort er rukkað fyrir farsíma eða SMS. Gæti kostað nokkur sent. Það skiptir ekki höfuðmáli í þessu samhengi. Ekki hefur farið fram hjá dyggum áhorfendum hve atkvæðunum hefur fjölgað um leið og áhorf hefur minnkað, miðað við 3 undanfarin ár. Ég man að fyrsta árið sem þetta var sýnt, þótti mikið að ná 24 milljónum atkvæða í úrslitaþættinum. Núna þykja 30 milljónir í venjulegum undanrásaþætti ekkert tiltökumál. Á þessu er skýring.
Vefsíðan VoteForTheWorst hefur lítið álit á Stjörnuleitinni og vill gjarna hafa áhrif á úrslitin. Fólk er hvatt til að kjósa versta flytjandann hverju sinni og bent er á ýmis hjálpartæki til þess, svo sem hugbúnaðar sem lætur tölvu hringja sjálfvirkt mörg hundruð sinnum í sama númerið. Þessu er lýst nákvæmlega hérna.
Hvort þetta beri einhvern árangur, skal ósagt látið. En margir hæfileikaríkir flytjendur sem fengu færri atkvæði en sigurvegararnir, hafa orðið vinsælir á eigin forsendum, án þess að falla í karaókífarið.

Undanfarin mánudagskvöld hefur Stephen (Stefán) Fry kynnt okkur Bandaríkin frá sínum sjónarhóli. Það gefur auga leið að þegar eknir eru 6000 kílómetrar og farið um fjögur fylki í einum þætti, svo dæmi sé tekið, verður að velja af kostgæfni það sem athyglisvert má telja. Þannig er ógleymanleg heimsókn Stefáns á líkbúgarðinn þar sem rotnandi lík á ýmsum þroskastigum lágu hist og her. Þarna gaf hann sér góðan tíma og aðeins vantaði odorama fyrir áhorfendur.

Í hraðferðarþætti gærkvöldsins gaf hann sér tíma til að heimsækja Mustang-búgarðinn í Nevöðu. Í þessu fylki eru viðskipti með kynlíf lögleg og þótt Stefán sé meira upp á karlhöndina, sat hann drjúga stund á tali við fáklædda stúlku sem fannst undur gaman í vinnunni sinni og var ekki á þeim buxunum að hætta störfum, þótt hún myndi festa ráð sitt.

Eftir þessa skemmtilegu og jákvæðu mynd af starfi gleðikvenna, sáu áhorfendur hina hliðina á þessari starfsemi í sakamálaþætti kvöldsins. Þar voru stúlkur neyddar til þessara starfa, barðar og drepnar. Vel hefði farið á því að sjá Stefán stjákla þar með hljóðnema og taka telpur tali.

Nú vill svo til að Lynghálsbændur luma á þáttaröð um gleðihús.
Nokkrum sinnum hefur þessi syrpa frá HBO verið sett á dagskrá en jafnharðan frestað. Geisladiskar eru fyrirliggjandi og þýðendur hafa fengið handritin. Aðeins vantar fyrirmæli að hefjast handa. Hugsanlega strandar þetta á sýningartímanum. En eftir þema gærkvöldsins á RÚV hlýtur að draga til tíðinda á Lynghálsi.

Ég er ritari í fleiri félögum en ég man eftir í svipinn og finnst gaman á aðalfundum þeirra. Þar gengur misjafnlega að manna stjórn hverju sinni og í FM kom eitt sinn upp sú ánægjulega staða að fleiri vildu í stjórn en pláss var fyrir samkvæmt lögum. Þegar í stað var ákveðið að breyta lögunum með afbrigðum og fjölga í stjórn. Allir voru sáttir.
Aðalfundur frjálshyggjufélagsins er nýafstaðinn. Þar voru mættir rúmlega 30 manns. 19 þeirra voru kjörnir í stjórn. Allt karlmenn. Sumum finnst vanta konur í stjórnina. Ég vil frekar vita af hverju þessir rúmlega ellefu sem upp á vantar, fengu ekki stjórnarsæti. Hefðu þeir fengið það, væri hver stjórnarfundur félagsins á við félagsfund og aðalfund mætti halda eftir vild.
Á næsta aðalfundi FM ætla ég að flytja tillögu um að fjölgað verði í stjórn upp í 50 manns. Við erum snöggtum fleiri en frjálshyggjumennirnir ungu og hljótum að geta mannað stjórnina.

Í morgun hlustaði ég á útvarpsmeyjar vegsama kynþokka kvenna eins og fylgir hinum markaðssetta konudegi. Sami háttur var hafður á fyrir skömmu fyrir bóndadaginn. Þótt sumum þyki útlitsdýrkunin hallærisleg og hálfvitaleg, hef ég ákveðið að taka upp þennan mælikvarða í nokkra daga. Þar styðst ég við tískublöð, slúðurdálka fjölmiðla og almenna innrætingu sem endurspeglast í viðhorfum samfélagsins.
Fötin skapa manninn. Þetta er staðreynd. Ég varði löngum tíma í fataval í morgun með það í huga að vekja ekki óhug almennings. Ég geri mér grein fyrir vaxandi hárleysi á höfði og geng með höfuðfat af almennri tillitssemi. Í matvöruversluninni held ég mig nálægt velklæddu, snyrtilegu og fallegu fólki, hermi innkaupin eftir þeim og fer auðvitað í röð hjá flottustu kassadömunni. Hinar geta afgreitt ófríða og misheppnaða pakkið.
Ég hef þegar vegið og metið kontórfélaga mína á þessum forsendum og þótt kosning hafi ekki farið fram, er ég án efa kynþokkafyllsti þýðandinn í Brautarholti. Mér líður vel með titilinn og ætla að láta Séð og heyrt vita hvar ég skokka seinnipartinn. Fyrirsögnin blasir við: “Þokki í skokki-Sjáið myndirnar!”

Loksins hefur fólk lært að gera út um sín mál. Orðræða, umræða, orðaskak, Æseiftuð og vindgangur á þinginu gæti heyrt sögunni til með samstilltu átaki. Tveir athyglissjúkir rapparar gáfu tóninn með skúringamoppu, bónvél og huglausum hundi. Síðan ræðst austfirskur verkalýðsforkólfur á útvarpsmann á Útvarpi Sögu en því miður gengu þar menn á milli og aðeins fór ein fartölva í gólfið. Þetta hefur vakið verðskuldaða athygli. En fólk vill meira.

Of lengi höfum við hlustað og horft á umræður þar sem viðmælendur keppast við að tala hvern annan í kaf, þar sem miklu áhrifaríkara og skemmtilegra fyrir áhorfendur er að láta hendur skipta og blóð renna. Það er jú votur draumur allra boltaíþróttaáhugamanna að sjá brot, átök, gul spjöld og rauð, helst alvöru tæklingar með fótbroti, nefbroti og tilheyrandi. Íþrótt án möguleika á blóðsúthellingum er lítt spennandi.

Þess vegna á að gera út um sem flest mál með slagsmálum. Þess vegna er tilvalið að “stóra kjólamálið” á RÚV verði gert upp á Kastljóssviðinu í þremur lotum, þar sem hönnuðir takast á. Hugsanlega verða hinir umdeildu kjólar rifnir þar í tætlur. Möguleikarnir á slagsmálum pólitíkusa eru margir og aðalatriðið að para saman jafna andstæðinga. Þá færi maður kannski að fylgjast með Kastljósinu oftar en einu sinni í viku.