Rakarastofan Kollur
Ég klippi mig sjálfur.
Þegar hár mitt fór að þynnast og kollvikin lögðu af stað í átt að hnakkanum, þótt mér einboðið að snoðklippa mig. Yfirgreiðsla á skallanum kom ekki til greina, enda ákaflega kjánaleg og nægir í þeim efnum að horfa á Dónald Trump. Þar að auki rekst maður stundum á yfirgreiðslumenn í sundi og hangir þá hármassinn niður á öxl eins og dauð rotta en ber skallinn glansar í morgunsólinni.
Í fyrstu fór ég til rakara sem var 2 mínútur að snoða mig og rukkaði 1000 krónur fyrir. Þetta var taxtinn hér í Hafnarfirði. Á hommastofum kostaði þetta 1500. Ég veit ekki hvað þetta kostar núorðið því eftir nokkrar svona heimsóknir, keypti ég mér sláttuvél og hef klippt mig sjálfur. Það tekur enga stund og í gærkvöldi átti ég góða stund fyrir framan spegilinn, dáðist að fallegu höfuðlagi mínu, sem er fjölskyldueinkenni, og snyrti kantana eftir velheppnaðan krúnurakstur.
Kötturinn horfði skelfingu lostinn á mig og forðaði sér. Hann hélt að hann yrði næstur.
Birt: nóvember 5th, 2009 í Almennt efni.
Aths: 3
Athugasemdir
Svo mælir :Páll Ásgeir
Klukkan: 14:32 5. nóvember, 2009.
Á Rakarastofunni Kolli væri mánaðarlega spurningakeppni með þátttöku fastagesta. Keppnin nefnist Kollgátan.
Á stofunni eru kollar á biðstofunni en ekki stólar og þar eru seldar heimaprjónaðar húfur, svokallaðar Kollhúfur.
Svo mælir :baun
Klukkan: 18:14 5. nóvember, 2009.
Gísli, “snyrti kantana”?
Svo mælir :Gísli
Klukkan: 19:37 5. nóvember, 2009.
Maður þarf að fara víða með sláttuvélina.

Skrifaðu athugasemd